به فاصله ‏سه روز بعد از درگذشت عبدالعزيز حكيم، رئيس مجلس اعلاي عراق، برخي منابع خبري گزارش هايي منتشر مي كنند كه احتمال مسموميت وي در سفر سال ‏2007‏ به اردن را تقويت مي كند‏.‏

 آبان ماه ‏1387‏ در پي اعلام خبر بيماري سرطان ريه و مثانه از نوع حاد سيدعبدالعزيز حكيم، پايگاه خبري حوارات عراق فاش كرده بود كه دكتر سامر جرجيس پزشك متخصص عراقي الاصل مقيم آمريكا و معالج سيدعبدالعزيز حكيم و همچنين پزشك متخصص او در ايران، مسموم شدن حكيم را تاييد كرده اند‏.

براساس اين خبر، حكيم به سامر جرجيس گفته بود در ضيافت عبدالله دوم شاه اردن كه در جريان سفر به امان در اواسط سال ‏2007‏ انجام شد، با تعارف شاه اردن، قهوه نوشيد، اما پس از گذشت دو ساعت و نيم از نوشيدن قهوه، درد شديدي در معده خود احساس كرد‏.

پزشك حكيم در ايران اعلام كرده بود كه پس از آزمايش هاي پزشكي، ثابت شد كه وي هدف تلاش ترور با ماده تاليوم قرار گرفته است‏.

نكته قابل توجه اينكه اين ماده فقط از سوي رژيم سابق عراق براي ترور مخالفانش استفاده مي شد و ظاهرا اردن هم بعدها به اين مواد مجهز شد تا مخالفان صدام را به هنگام سفر به اردن يا سكونت در اين كشور با اين ماده سمي از ميان بردارد‏.‏ البته اين خبر در آن روز با تكذيب دفتر مجلس اعلاي اسلامي عراق در تهران مواجه شد‏.

اينكه چرا دفتر مجلس اعلاي اسلامي عراق در آن زمان اين خبر را تكذيب كرد، به درستي مشخص نيست، ولي برخي منابع احتمال مي دهند كه مجلس اعلا براساس يكسري محظورات آن را تكذيب كرده است‏.

طي روزهاي اخير و به‌ويژه بعد از شدت گرفتن مرض عبدالعزيز حكيم، اين موضوع بار ديگر رسانه هاي خبري را به خود مشغول كرده است‏.

اردن طي سال هاي گذشته بارها سياست ضد شيعي در پيش گرفته و حتي برخي منابع معتقدند كه عوامل سلفي اين كشور پشت پرده انفجارهاي خونيني هستند كه در عراق به وقوع مي پيوندد‏.‏ عبدالله دوم پادشاه اردن اولين كسي بود كه بعد از سقوط صدام موضوع تهديد ‏-‏هلال شيعي‏- در منطقه را مطرح كرد‏.‏ اردن، يك بار ديگر در جريان ترور نافرجام خالد مشعل در دهه ‏1980‏، سعي داشت سناريوي مشابهي را اجرا كند‏.‏